Bruksizm

Bruksizm to mimowolna aktywność mięśni żucia, która objawia się nieświadomym zaciskaniem szczęk i zgrzytaniem zębami. Choć najczęściej występuje w nocy podczas snu, coraz więcej pacjentów zmaga się z nim również w ciągu dnia — w momentach wzmożonej koncentracji, napięcia lub przewlekłego stresu.

Nasze ciało jest niezwykle mądrym systemem. Kiedy dzieje się w nim za dużo — gdy tempo życia jest zbyt szybkie, a napięcie zbyt duże — zaczyna wysyłać sygnały ostrzegawcze. Bruksizm jest właśnie takim sygnałem. Pozornie niewinny nawyk może z czasem prowadzić do poważnych konsekwencji: starcia szkliwa, bólu głowy, przeciążenia stawów skroniowo-żuchwowych czy nadwrażliwości zębów.

Jeśli rano budzisz się ze spiętą szczęką lub bólem głowy — warto porozmawiać z dentystą. Wcześnie wykryty bruksizm można skutecznie kontrolować.

Silne zaciskanie szczęki — podczas epizodu bruksizmu szczęka może być zaciskana nawet dziesięciokrotnie mocniej niż podczas normalnego gryzienia. To ogromne obciążenie dla zębów i mięśni.

Zgrzytanie zębami — charakterystyczny dźwięk zgrzytania, szczególnie w nocy, często jako pierwszy zauważają partnerzy sypialniacy.

Bóle głowy i szyi — przewlekłe napięcie mięśni żwaczy promieniuje na okolice skroni, karku i szyi. Poranne bóle głowy to jeden z najczęstszych sygnałów alarmowych.

Nadwrażliwość zębów — ścieranie szkliwa sprawia, że zęby reagują bólem na zimne, ciepłe i słodkie bodźce.

Uszkodzenia zębów — nadmierne starcie szkliwa prowadzi do pękania, kruszenia i rozchwiania zębów.

Krwawienie dziąseł — przygryzanie tkanek miękkich może powodować krwawienie oraz stopniowy zanik przyzębia.

Problemy ze stawem skroniowo-żuchwowym — ból, trzaski podczas otwierania ust i ograniczona ruchomość żuchwy to sygnały, że staw jest przeciążony.

Zmiany w wyglądzie twarzy — długotrwały bruksizm prowadzi do przerostu mięśni żwaczy, przez co twarz stopniowo nabiera bardziej kwadratowych rysów.

Leczenie bruksizmu jest zawsze dobierane indywidualnie — w zależności od przyczyny, nasilenia objawów i stopnia uszkodzenia zębów.

Szyna relaksacyjna (okluzalna) — indywidualnie dopasowana nakładka noszona podczas snu, która chroni zęby przed ścieraniem, odciąża stawy skroniowo-żuchwowe i rozluźnia mięśnie żwaczy. To najczęściej stosowana i bardzo skuteczna metoda leczenia bruksizmu nocnego.

Botoks w mięśnie żwacze — iniekcje toksyny botulinowej w mięśnie żwacze znacząco redukują siłę zaciskania szczęki. Efekt utrzymuje się przez kilka miesięcy i jest szczególnie polecany przy nasilonym bruksizmie z przerostem mięśni.

Leczenie stomatologiczne — jeśli bruksizm doprowadził już do uszkodzeń zębów, konieczna jest ich odbudowa. W zależności od stopnia starcia stosujemy bonding, korony protetyczne lub inne metody rekonstrukcji.

Fizjoterapia i masaż mięśni żwaczy — ćwiczenia rozluźniające i masaż pomagają zmniejszyć napięcie mięśniowe i łagodzą dolegliwości bólowe.

Redukcja stresu — ponieważ stres jest jedną z głównych przyczyn bruksizmu, techniki relaksacyjne, psychoterapia czy medytacja mogą być cennym uzupełnieniem leczenia stomatologicznego.